মোৰ ২৪ বছৰীয়া জন্মদিনত মই কৰ্মশালাত মোৰ মাষ্টৰৰ সৈতে নতুন পাঞ্চ প্ৰেছ এটা ডিবাগ কৰি আছিলো, আৰু মোৰ মুখখন তেলেৰে ঢাকি থোৱা আছিল। পৰৱৰ্তী ৱৰ্ক ষ্টেচনত একে বয়সৰ গুইঝৌ এপ্ৰেণ্টিছ এজনে আঙুলিবোৰ চেপেটা কৰি পেলাইছিল আৰু তেতিয়াও মাত্ৰ ০.০৩২ ইউয়ানৰ দাম ষ্টেইনলেছ ষ্টীলৰ গেছকেট বনাবলৈ লৰালৰি কৰি আছিল। সেইদিনা তেওঁ সম্পূৰ্ণ ৭০ হাজাৰ টুকুৰা উপাৰ্জন কৰিছিল আৰু ২২৪০ ইউয়ান উপাৰ্জন কৰিছিল। আমি এই অৱস্থাটোক “বিস্ফোৰিত” বুলি কওঁ। সেই মুহূৰ্তত মই হঠাৎ স্তম্ভিত হৈ পৰিলোঁ: এইটো সপোন দেখাৰ যুগ হ’ব লাগে, কিন্তু ইয়াত সকলোৰে এটাই উমৈহতীয়া ইচ্ছা আছে – যন্ত্ৰটো বন্ধ নকৰিব।
চাৰি বছৰৰ আগতে মই মেকানিকেল ডিজাইনৰ ডিপ্লমা লৈ “চীনৰ হাৰ্ডৱেৰ কেপিটেল” নামেৰে জনাজাত ঝেজিয়াং প্ৰদেশৰ ইয়ংকাংলৈ আহিছিলো। মই প্ৰথমে ভাবিছিলো যে এই ঠাইখন উৎপাদনৰ বাবে সোণালী হটস্পট, সুযোগেৰে ভৰা। স্থানীয় থাৰ্মছ কাপ ফেক্টৰী এটাত টেকনিচিয়ান হিচাপে যোগদান কৰি মাষ্টাৰৰ পিছে পিছে গাড়ীত কাৰুকাৰ্য্য শিকিলোঁ। মই প্ৰথমে ভাবিছিলো যে যেতিয়ালৈকে মোৰ শক্তিশালী দক্ষতা আৰু ভাল প্ৰডাক্টৰ মানদণ্ড থাকিব, তেতিয়ালৈকে ব্যৱসায় মোৰ ওচৰলৈ স্বাভাৱিকতে আহিব। প্ৰথমবাৰৰ বাবে উদ্ধৃতিটোত অংশগ্ৰহণ নকৰালৈকে মোৰ বুজাবুজি সম্পূৰ্ণৰূপে ছিন্নভিন্ন হৈ পৰিছিল।
সেই সময়ত গুৱাংঝুৰ এজন ব্যৱসায়ীয়ে ৫০,০০০ নতুন থাৰ্মছ কাপৰ বাবে তদন্ত পঠিয়াইছিল। সকলো লিংকৰ খৰচ স্পষ্টকৈ হিচাপ কৰি দুদিন কটালোঁ। মুঠ খৰচ আছিল ২৫.৮ ইউয়ান। সকলো পক্ষৰ লাভৰ হাৰ বিবেচনা কৰি মই ৩১.৫ ইউয়ানৰ এক্স-ফেক্টৰীৰ মূল্য উল্লেখ কৰিলোঁ। অভাৱনীয়ভাৱে বছে মোৰ উদ্ধৃতিটো পোনপটীয়াকৈ ক্ৰছ কৰি ২৬.২ৰ সংখ্যাটো লিখি দিলে। মই ইমানেই উদ্বিগ্ন হৈ পৰিলোঁ যে এই দামত খৰচটো কষ্টেৰে বহন কৰিব পাৰিলোঁ, কিন্তু বছে ঠাট্টা কৰি ক’লে: “আপুনি যদি নকৰে তেন্তে কাষৰ ঘৰৰ লাও ৱাঙে ২৬ ইউয়ানত ল’বলৈ সাহস কৰে, আৰু কাষৰ জিয়াও জাঙে ২৫.৮ ইউয়ানত কৰিব পাৰে। খৰচ মৰিছে, কিন্তু মানুহ এতিয়াও জীয়াই আছে। ৩০৪ ষ্টীলৰ ঠাইত ২০১ টা ষ্টীল সলনি কৰিব পাৰিনে? স্প্ৰে পেইণ্ট হ’ব পাৰেনে।” গ্ৰাহকে দেখিব পাৰিবনে যে এটা কম পলিচিং প্ৰক্ৰিয়া আছে? ই আছিল ধাতু কাটিব পৰা নাছিল, বৰঞ্চ লাভ, তলৰ ৰেখা, আৰু উৎপাদন উদ্যোগৰ বিষয়ে মোৰ সকলো বোকাময় কল্পনা।
বহুতে ভাবে যে ই-কমাৰ্চ ইয়ংকাং কাৰখানাৰ দ্বিতীয় বসন্ত, কিন্তু আচলতে ই অধিক নিষ্ঠুৰ যাতায়ত মাংস পিহি লোৱা যন্ত্ৰ। আমাৰ কাৰখানাটোৱে পিছলৈ এই ধাৰা অনুসৰণ কৰি ই-কমাৰ্চৰ দোকান এখন খুলিলে। পৰিচালনাৰ বোজা মোৰ ওপৰত পৰিল আৰু মই পথ আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ: বজাৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে মই বাৰ্ষিক মাচুল, জমা, আৰু বিপণন সঁজুলিৰ মাচুলত লাখ লাখ ইউয়ান দিলোঁ। ইয়াৰ পিছত দামৰ তুলনা অন্তহীন হৈ পৰিল। যদি আপুনি ইয়াক ৩৯.৯ ত বিক্ৰী কৰে, চিস্টেমে আপোনাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে ৯৩% অনুৰূপ সামগ্ৰী আপোনাৰ তুলনাত সস্তা, আৰু ইয়াক ২৮.৮ লৈ কম কৰাটো বাঞ্ছনীয়। আপুনি মাত্ৰ ২৮.৮ লৈ নামি গ’ল, আৰু কাষৰ কাৰখানাৰ হুবহু একেটা মডেল ২৬.৮ ত বিক্ৰী হ’ল আৰু কাপ ব্ৰাছৰ সৈতে আহিল। ফ’ল’ নকৰিলে ট্ৰেফিক নাথাকিব৷ অনুসৰণ কৰিলে টকা হেৰুৱাব আৰু টকা উপাৰ্জন হব। আমাৰ ৰেংকিং উন্নত কৰাৰ উদ্দেশ্যে আমি অতিৰিক্ত অৰ্ডাৰ দিলোঁ আৰু ৰেলৰ জৰিয়তে জ্বলাই দিলোঁ। এটা ক্লিকৰ দাম ১.৫ ইউয়ান, আৰু আমি ৰাতিপুৱা ২০০০ ইউয়ান জ্বলাই মাত্ৰ ৩টা অৰ্ডাৰ পালোঁ, প্ৰতিটো অৰ্ডাৰত ২ ইউয়ান লাভ কৰিলোঁ। কেৱল ধন ঘূৰাই দিয়া ক্ষতিকাৰক গ্ৰাহকৰ সন্মুখীন হ’লে প্লেটফৰ্মে সদায় গ্ৰাহকক অনুকূল কৰি তুলিব। আমাৰ এসময়ত ১০০ কাপৰ অৰ্ডাৰ আছিল আৰু আমি প্ৰায় ৩০০০ ইউয়ান হেৰুৱাইছিলো।
আদেশৰ আৱৰ্তনতকৈও শক্তিহীন কথাটো হ’ল শ্ৰমিক পৰিৱেশৰ পৰিৱৰ্তন। প্ৰথম যেতিয়া কোম্পানীত যোগদান কৰিছিলো তেতিয়া পলিচিং কৰ্মশালাত মাষ্টাৰ ৱাঙক বিশেষভাৱে সন্মান কৰিছিলো। গোটেই জীৱন সি পলিচ কৰি আছিল, হাতত মাত্ৰ কেইটামান ঘূৰিলেই কাপটো আইনাখনৰ দৰে জিলিকি উঠিব। সেই সময়ত তেওঁক পিচ ৰেট ভিত্তিত দৰমহা দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁ দিনটোত তিনিৰ পৰা চাৰিশ উপাৰ্জন কৰিব পাৰিছিল। তেওঁৰ কাৰুকাৰ্য্যই তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ ভেটি আছিল। কিন্তু শেহতীয়া বছৰবোৰত লাভ পাতল আৰু পাতল হৈ আহিছে। বছে প্ৰথমে কমাব বিচৰা কথাটো হ’ল শ্ৰমৰ খৰচ। তেওঁ আৰু দীৰ্ঘম্যাদী মাষ্টৰ নিয়োগ নকৰে, বৰঞ্চ দৈনিক অস্থায়ী শ্ৰমিক বিচাৰি শ্ৰম বজাৰলৈ যায়। পলিচিঙৰ খৰচ দিনটোত ৩৫০ ইউয়ান, আৰু একমাত্ৰ প্ৰয়োজনীয়তা হ’ল “দ্ৰুত”। লাহে লাহে আৰু নিখুঁতভাৱে কাম কৰা মাষ্টৰ ৱাং দ্ৰুত কাম কৰা যুৱক-যুৱতীসকলৰ লগত কোনো তুলনা নহয়। যোৱা বছৰ পদত্যাগ কৰি গৃহ চহৰলৈ উভতি আহিছিল। যোৱাৰ আগতে তেওঁ নিজৰ কেলাছ হাত দুখন চুই ক’লে: “দহ বছৰ কাম কৰাৰ পিছত শেষত মই মেচিনৰ দৰেও ভাল নহয়। মেচিনটো পুৰণি নহ’ব, মই পুৰণি হ’ম।”
আপুনি হয়তো ভাবিব পাৰে যে কাৰখানাৰ মালিকসকল ক’লা হৃদয়ৰ পুঁজিপতি, কিন্তু আচলতে তেওঁলোক সেই সময়ৰ অপহৰণ কৰা জুৱাৰীও। মোৰ ফেক্টৰীৰ বছ হুৱে সৰুৰে পৰা এপ্ৰেণ্টিছ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ কয় যে দহ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে থাৰ্মছ কাপে এক ডজনতকৈও অধিক ইউয়ান লাভ কৰিব পাৰিছিল যদিও এতিয়া ইয়াক তিনিটা পাহাৰে আগুৰি ধৰিছে: প্ৰথমতে, সমজাতীয় প্ৰতিযোগিতা। নতুন মডেল মুকলি হোৱাৰ এসপ্তাহৰ ভিতৰতে সকলো ইয়ংকাং কোম্পানীয়ে সেইবোৰ নিৰ্মাণ কৰি আছে, গতিকে তেওঁলোকে কেৱল দামৰ ওপৰতহে প্ৰতিযোগিতা কৰিব পাৰিব; দ্বিতীয়তে, খৰচ বৃদ্ধি পাইয়েই আছে, ভাড়া, কেঁচামাল, আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষাৰ খৰচ সকলো বৃদ্ধি পাইছে, আৰু কেৱল কাৰখানাৰ বাহিৰৰ মূল্যহে হ্ৰাস পাইছে; তৃতীয়তে, অৰ্ডাৰ অস্থিৰ, আৰু বৈদেশিক বাণিজ্যৰ অৰ্ডাৰ এটা শিলৰ পৰা পৰিছে। ঘৰুৱা বিক্ৰীলৈ যাবলৈ হ’লে ই-কমাৰ্চৰ মাংস গ্ৰাইণ্ডাৰত প্ৰৱেশ কৰিব লাগিব। তেওঁৰ বিএমডব্লিউ ৭ ছিৰিজৰ বাবে মাহে ২০ হাজাৰ ইউয়ানৰ গাড়ীৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিবলগীয়া হয় আৰু তেওঁৰ দুটা সন্তানে বছৰি এক লাখ ইউয়ানতকৈ অধিক মূল্যৰ বাবে ব্যক্তিগত বিদ্যালয়লৈ যায়। সি ৰ’বলৈ সাহস নকৰে, গতিকে সি কেৱল পৰৱৰ্তী ডাঙৰ হিট, পৰৱৰ্তী ডাঙৰ গ্ৰাহকৰ ওপৰত বাজি ধৰিব পাৰে আৰু কাষৰ কাৰখানাতকৈ বেছি দিন টিকি থাকিবলৈ নিজৰ ওপৰত বাজি ধৰিব পাৰে।
বহুতে সুধিছে যে তেওঁলোকে কিয় গৱেষণা আৰু বিকাশ নকৰে বা ব্ৰেণ্ড উন্নীত আৰু নিৰ্মাণ নকৰে? যিসকল লোকে কেতিয়াও য়ংকাংলৈ যোৱা নাই তেওঁলোকে নাজানে যে ইয়াত উন্নীতকৰণ কৰাটো কিমান কঠিন: নতুন ছাঁচ এটা খুলিবলৈ লাখ লাখ টকা খৰচ হয়, কিন্তু নতুন সামগ্ৰীৰ ৯০% বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰি। জনপ্ৰিয় মডেলটো ওলোৱাৰ লগে লগে সমগ্ৰ উদ্যোগটোৱে কপি কৰে, আনকি ছাঁচৰ মাচুলও আদায় কৰিব নোৱাৰি; ব্ৰেণ্ড এটা গঢ়ি তুলিবলৈ আপুনি বিজ্ঞাপনৰ খৰচ খৰচ কৰি চেনেল স্থাপন কৰিব লাগিব, আৰু কঠিন নগদ ধনৰ প্ৰবাহ থকা সৰু কাৰখানাবোৰে ব্ৰেণ্ডটো লাভজনক হোৱাৰ দিনটোলৈকে অপেক্ষা কৰিব নোৱাৰে; সমগ্ৰ উদ্যোগ শৃংখলটো কম খৰচৰ আশে-পাশে ঘূৰি থাকে। বছ হুৰ বন্ধুৱে কেইবছৰমানৰ আগতে ৩০ লাখ টকা বিনিয়োগ কৰি হাই এণ্ড অভেন বনাইছিল। সাধাৰণ মডেলতকৈ কেইবাগুণো গুণগত মান আছিল আৰু দাম আছিল পাঁচগুণ। শেষত কেণ্টন মেলাৰ প্ৰতি কোনেও আগ্ৰহ প্ৰকাশ নকৰিলে আৰু কাৰখানাটো দেউলীয়া হৈ গ’ল। আজিও ই ঋণৰ পৰা হাত সাৰি আছে।
ইয়ংকাঙত চতুৰ্থ বৰ্ষত পদত্যাগ পত্ৰ জমা দিছিলো। লাগেজ পেক কৰাৰ দিনা শ্ৰম বজাৰত গেছকেট বনোৱা গুইঝৌ ল’ৰাটোক লগ পালোঁ। মাক অসুস্থ বুলি ক’লে আৰু তেওঁ জমা কৰা সকলো টকা ঘূৰাই পঠিয়াই দিলে। ঘৰ সাজি পত্নী বিয়া পাতিবলৈ তেওঁৰ এতিয়াও ৪০ হাজাৰ ইউয়ানতকৈ অধিক টকাৰ অভাৱ আছিল। “কাম নকৰিলে ক’লৈ যাম? অন্ততঃ ইয়াত প্ৰতিদিনে টকা পাব পাৰিম।” চাকৰি বিচৰা মানুহৰ ভিৰৰ মাজত তেওঁক যোগদান কৰা দেখি মই হঠাতে মোৰ গৃহ চহৰলৈ উভতি অহা ৰেলৰ টিকট বাতিল কৰিলোঁ, মোৰ সকলো সঞ্চিত ধন ব্যৱহাৰ কৰি আটাইতকৈ সৰু ষ্টলটো ভাড়া কৰিলোঁ, দুটা ছেকেণ্ড হেণ্ড লেজাৰ মাৰ্কিং মেচিন কিনিলোঁ, আৰু সৰু সৰু বেচৰ কাষ্টম অৰ্ডাৰ ল’লোঁ, নিচ ব্ৰেণ্ডৰ বাবে কাপ আৰু ডিজাইন ষ্টুডিঅ’ৰ বাবে ধাতুৰ নেমপ্লেট বনালোঁ। অৰ্ডাৰবোৰ আছিল মাত্ৰ কেইশ ইউয়ানকৈ, কিন্তু লাভ আছিল ৩০%। দামৰ ওপৰত প্ৰতিযোগিতা বা ৰেলৰ মাজেৰে জ্বলিবলগীয়া হোৱা নাছিল। ধৈৰ্য্য আৰু কাৰুকাৰ্য্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিলোঁ যিটো আনতকৈ অলপ বেছি নিখুঁত আছিল।
মই নাজানো এই পথটো কিমান দিনলৈ চলিব, আৰু মই হয়তো অহা মাহত মোৰ দোকানখন বন্ধ কৰি আকৌ চাকৰি বিচাৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিম, কিন্তু মই বুজি পাওঁ যে মানুহ আৰু মেচিনৰ মাজত আটাইতকৈ ডাঙৰ পাৰ্থক্যটো হ’ল বাছি লোৱাৰ অধিকাৰ: আপুনি বাছি ল’ব পাৰে যে মাত্ৰ ২৬.২ ইউয়ানৰ দাম থকা কাপ এটা বনাব নোৱাৰে আৰু চুক কাটিব পাৰে, বা আপুনি ৭০,০০০ টা পুনৰাবৃত্তিমূলক গেছকেট নিৰ্মাণ নকৰাটো বাছি ল’ব পাৰে। এই পছন্দটো যদিও বিশাল ইয়ংকাং নিৰ্মাণ মেচিনটোৰ সন্মুখত ধূলিৰ দানা এটাৰ দৰে সৰু, তথাপিও মই গিয়াৰবোৰৰ মাজৰ ফাঁকবোৰত কিছু সম্ভাৱনা বিচাৰি উলিয়াব বিচাৰো যাতে থেতেলিয়াই পেলোৱা নহয়।
য়ংকাঙত কাম কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰিক পৰামৰ্শ
- “সকলোতে বছ আছে” বুলি কোৱা মিথটোত বিশ্বাস নকৰিব: ইয়ংকাঙত বহুত বছ আছে, কিন্তু তাতোকৈ বেছি বছ পৰিছে। ৯০% কাৰখানা ব্ৰেক-ইভেন লাইনত উৰি আছে। ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাৰ আগতে সকলো লুকাই থকা বিপদ বুজিবলৈ সম্পূৰ্ণ এবছৰ কাৰখানাত থকাটোৱেই উত্তম।
- লাভতকৈ নগদ ধনৰ প্ৰবাহ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ: স্থানীয় হিচাপ-নিকাচৰ সময়সীমা ৩ মাহ হোৱাটো স্বাভাৱিক, আৰু ৬ মাহ অস্বাভাৱিক নহয়। বহুতো কাৰখানা হয় টকা উপাৰ্জন কৰা নাছিল নহয় নগদ ধনৰ প্ৰবাহ কৰ্তন হোৱাৰ বাবে বন্ধ হৈ পৰিছিল। তেওঁলোকৰ হাতত অন্ততঃ যথেষ্ট ধন থাকিব লাগিব যাতে ৬ মাহলৈকে কোনো উপাৰ্জন নহয়।
- কম মূল্যৰ গৰম সামগ্ৰী চেষ্টা নকৰিব: যদিহে ইয়াক সমৰ্থন কৰিবলৈ লাখ লাখ মূলধন নাথাকে, কম মূল্যৰ গৰম সামগ্ৰীয়েই হ’ব পথ। টকা হেৰুৱাই লাভৱান হ’ব পৰা ডাঙৰ ডাঙৰ নিৰ্মাতাসকলৰ লগত কেতিয়াও প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হ’ব নোৱাৰিব। পাৰ্থক্য আৰু বজাৰ বিভাজন হৈছে ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে বাহিৰৰ পথ।
- যোগানকাৰীৰ ভাল সম্পৰ্ক বজাই ৰাখক: নিৰ্ভৰযোগ্য যোগানকাৰীয়ে কেঁচামালৰ দাম বৃদ্ধি হোৱাৰ আগতেই আপোনাক আগতীয়াকৈ অৱগত কৰিব পাৰে আৰু আপুনি জৰুৰীভাৱে সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন হ’লে শাৰীত জপিয়াই পৰাত সহায় কৰিব পাৰে। আপুনি দামৰ পাৰ্থক্য কাটি পেলোৱা কেইটামান চেণ্টতকৈ এইটো বহুত বেছি উপযোগী।
- লুকাই থকা অনুসৰণ খৰচৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়ক: পৰিৱেশ সুৰক্ষা পৰিদৰ্শন, অগ্নি সুৰক্ষা শুধৰণ, আৰু শ্ৰমিক সালিসীয়ে প্ৰত্যক্ষভাৱে কাৰখানাটো বন্ধ কৰি দিব পাৰে। সুযোগ ল’ব নালাগে আৰু আৰম্ভণিৰে পৰাই কম্প্লাইয়েন্স লাভ নকৰিব৷
- উচ্চ শ্ৰমিক গতিশীলতা গ্ৰহণ কৰক: সুস্থিৰ দক্ষতা থকা যুৱ শ্ৰমিক নিযুক্তি দিয়াৰ আশা নকৰিব। যদি আপুনি সেইবোৰ ধৰি ৰাখিব বিচাৰে তেন্তে হয় বজাৰৰ তুলনাত বহু বেছি দৰমহা দিব লাগিব, নহয় আপুনি নিজেই মূল প্ৰযুক্তি হ’ব পাৰে।
- অন্ধভাৱে ট্ৰেণ্ডটোক খেদি নাযাব: থাৰ্মছ কাপৰ পৰা আৰম্ভ কৰি স্কুটাৰ, ফেচিয়া গান, আৰু কেম্পিং সঁজুলিলৈকে, ইয়ংকাঙৰ ট্ৰেণ্ডবোৰ দ্ৰুতগতিত আহে আৰু যায়। ট্ৰেণ্ড খেদি যোৱা বেছিভাগেই কামানৰ ঘাঁহ হৈ পৰে। চিনাকি ক্ষেত্ৰত কঠিন কাম কৰাটো আন সকলোতকৈ ভাল।
- শাৰীৰিক স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি গুৰুত্ব দিয়ক: কাৰখানাটোত বহুত ধূলি, শব্দ, আৰু ৰাসায়নিক প্ৰদূষণ আছে। বৃত্তিগত ৰোগৰ শাৰীৰিক পৰীক্ষা কৰিবলৈ বছৰি ১০০০ ইউয়ান খৰচ হয়। যিকোনো অৰ্ডাৰতকৈ আপোনাৰ হাওঁফাওঁৰ মূল্য বেছি।
