অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ ঢৌত জিয়াওজুওৰ গভীৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে।
শেহতীয়া বছৰবোৰত টায়াৰ নিৰ্মাণ উদ্যোগৰ এগ্ল’মেৰেচনৰ জৰিয়তে জিয়াওজুৱে কেৱল উল্লেখযোগ্য অৰ্থনৈতিক বৃদ্ধিয়েই নহয়, জিয়ুয়ানৰ সৈতে জিডিপিৰ ব্যৱধানো ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি কৰিছে।
সম্পদভিত্তিক আৰু পৰ্যটন ভিত্তিক চহৰৰ পৰা ই এক সুকীয়া উৎপাদন বৈশিষ্ট্য থকা চহৰলৈ ক্ৰমাগতভাৱে ৰূপান্তৰিত হৈছে।
বহুতে জিয়াওজুঅ’ক পৰ্যটনস্থলী বুলি ভাবে, য’ত ইউনটাই পৰ্বত, হংছি গৰ্জ আৰু অন্যান্য বিখ্যাত আকৰ্ষণৰ স্থান আছে।
কিন্তু শেহতীয়া বছৰবোৰত জিয়াওজুওৰ ঔদ্যোগিক বিকাশ অধিক মনোযোগৰ যোগ্য।
ই এতিয়া সৰ্বাংগীন উন্নয়নৰ আৰ্হি অনুসৰণ নকৰে, বৰঞ্চ নিজৰ অনন্য প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষমতা গঢ়ি তোলাত গুৰুত্ব দিয়ে। উন্নয়নৰ চিন্তাধাৰাৰ এই পৰিৱৰ্তনে সমগ্ৰ উত্তৰ হেনান অঞ্চলৰ ঔদ্যোগিক কেন্দ্ৰবিন্দুৰ নিস্তব্ধ পৰিৱৰ্তনক প্ৰতিফলিত কৰে।
টায়াৰ নিৰ্মাণ উদ্যোগে জিয়াওজুওত এক শক্তিশালী এগ্লোমেৰেচন প্ৰভাৱ দেখুৱাইছে।
টায়াৰ নিৰ্মাণৰ সম্পূৰ্ণ স্বয়ংক্ৰিয় ভলকেনাইজেচন লাইনৰ আঁৰত কেঁচামালৰ মিলন, সঁজুলিৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ, প্ৰক্ৰিয়াৰ স্থিৰতা, শক্তি খৰচ নিয়ন্ত্ৰণ, দক্ষ শ্ৰমিক আৰু তলৰ স্তৰৰ গ্ৰাহকৰ প্ৰমাণপত্ৰ আদিকে ধৰি উচ্চ থ্ৰেছহোল্ড ব্যৱস্থাৰ এটা গোট আছে, যিবোৰ সকলো অপৰিহাৰ্য।
যদিও বহু ঠাইত দুই এটা প্ৰকল্পক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰি, তথাপিও সম্পূৰ্ণ ঔদ্যোগিক খণ্ড গঠন কৰাটো কঠিন। জিয়াওজুও বেলেগ। বহুতো টায়াৰ কাৰখানাৰ ক্লাষ্টাৰিঙৰ ফলত আপষ্ট্ৰিম আৰু ডাউনষ্ট্ৰিম সহায়ক উদ্যোগৰ বিকাশ ঘটিছে।
স্থানীয় প্ৰতিভাসকলে থাকিবলৈ অধিক ইচ্ছুক, লজিষ্টিক আৰু ক্ৰয়ৰ খৰচ হ্ৰাস পাইছে, আৰু উৎপাদনৰ কাৰ্যক্ষমতা বহুখিনি উন্নত হৈছে। এইটোৱেই হৈছে এগ্লোমেৰেচন ইফেক্টৰ দ্বাৰা কঢ়িয়াই অনা শক্তিশালী লেট-মুভাৰ সুবিধা।
স্থানীয় অৱস্থানৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা জিয়াওজুও আৰু জিয়ুয়ান ভৌগোলিকভাৱে ওচৰত। বহুতে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁলোকৰ সম্পদৰ অৱস্থা একে, আৰু উন্নয়নৰ গতি মাত্ৰ পৰ্যায়ৰ কথা।
কিন্তু আচলতে আঞ্চলিক অৰ্থনৈতিক প্ৰতিযোগিতাৰ চাবিকাঠি হ’ল কোনে প্ৰথমে মূল সংযোগসমূহত এগ্ল’মেৰেচন গঠন কৰিব পাৰে আৰু চাৰিওফালৰ সম্পদসমূহ আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে।
জিয়াওজুও ঝেংঝৌ মহানগৰ অঞ্চলৰ ওচৰত আৰু উত্তৰ হেনানৰ কেন্দ্ৰবিন্দুত অৱস্থিত। উৎপাদন খণ্ডত ক্লাষ্টাৰ গঠন হ’লেই তাত পুঁজি, অৰ্ডাৰ, আৰু আপষ্ট্ৰিম আৰু ডাউনষ্ট্ৰিম কোম্পানীয়ে ভিৰ কৰিব।
যদিও জিয়ুয়ানৰ উদ্যোগিক ভিত্তি আছে, তথাপিও এই খণ্ডগত চিন্তাধাৰাৰ পৰা হোৱা প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে জিয়াওজুওৰ সৈতে ব্যৱধান ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাইছে।
জিয়াওজুওৰ নগৰীয়া স্বভাৱটোও নিৰৱে সলনি হৈ আছে।
ৰাতি লংইউয়ান হ্ৰদৰ নিশাৰ দৃশ্যই কঠিনতাৰ অনুভূতি বিকিৰণ কৰে। এই অনাড়ম্বৰ শিথিলতাৰ অনুভূতি উদ্যোগ, জীৱন আৰু উপভোগৰ প্ৰকৃত সংহতিৰ প্ৰতিফলন।
জিয়াওজুওৱে “এখন উৎপাদন বেল্ট চহৰ, উৎপাদনক সুস্থিৰ কৰা চহৰ”ৰ এক গুণগত চক্ৰ গঠন কৰিছে। ই এতিয়া কেৱল সম্পদ বা পৰ্যটনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়, আৰু বিভাজিত উৎপাদন ক্ষেত্ৰত ই এক প্ৰভাৱশালী ন’ড চহৰত পৰিণত হৈছে।
জিয়াওজুওৰ পৰিৱৰ্তন সঁচা অৰ্থত বুজিবলৈ আমি কেৱল দৃশ্যপট আৰু পৰিসংখ্যাবোৰ চাব নালাগে, বৰঞ্চ ঔদ্যোগিক উদ্যান আৰু কাৰখানাবোৰৰ চাৰিওফালে থকা পথৰ নেটৱৰ্ক আৰু ট্ৰাকবোৰো চাব লাগে, আৰু ৰাতি হ্ৰদটোৰ কাষত খোজ কাঢ়ি গৈ এই চহৰখনৰ প্ৰকৃত উন্নয়নৰ শলাগ লোৱা উচিত।
উৎপাদন উদ্যোগৰ একত্ৰীকৰণৰ জৰিয়তে জিয়াওজুওৱে ব্যৱহাৰিক আৰু স্বকীয় দুয়োটা পৰিৱৰ্তনৰ পথত আগবাঢ়িছে, আৰু জিয়ুয়ানৰ পৰা এক বেলেগ উন্নয়নমূলক ছন্দত নামিছে।
