যদি ভাৰতে সঁচাকৈয়ে আপষ্ট্ৰিম ফ্লাডগেট বন্ধ কৰে, তেন্তে পাকিস্তানৰ বস্ত্ৰ উদ্যোগে কেৱল কেঁচামালৰ দাম সৰলভাৱে বৃদ্ধি নহয়, ক্ষেত্ৰখনৰ পৰা বন্দৰলৈকে এক ব্যৱস্থাগত আঘাতৰ সন্মুখীন হ’ব।
কপাহ খেতিয়কৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা “পানী কপাহ, আৰু কপাহ হৈছে জীয়াই থকা।” পাকিস্তানৰ প্ৰায় ৮০% কৃষিভূমি সিন্ধু নদী অৱবাহিকাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল, আৰু ইয়াৰ ৯০%তকৈ অধিক কৃষি উৎপাদন জলসিঞ্চনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।
পঞ্জাৱৰ মূল প্ৰদেশখনে দেশৰ ৬০%তকৈ অধিক কপাহৰ অৱদান আগবঢ়ায় যদিও স্থানীয় কৃষি সম্পূৰ্ণৰূপে সুস্থিৰ জলসম্পদৰ আশাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়।
এবাৰ ওপৰৰ প্ৰবাহ বন্ধ হৈ গ’লে খেতি কৰা মাটিৰ প্ৰায় ৩০% মাটি খেতি কৰিবলৈ বাধ্য হ’ব পাৰে, যিটো এই বছৰৰ বীজ সিঁচাৰ তথ্যত প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰতিফলিত হৈছে – ২০২৬ চনৰ জুন মাহলৈকে প্ৰকৃততে বীজ সিঁচা মাটি মাত্ৰ ১৬ লাখ হেক্টৰ, লক্ষ্যৰ মাত্ৰ ৮৩%হে সম্পূৰ্ণ হৈছে, আৰু কপাহৰ এলেকাত পানীৰ অভাৱৰ বাবে খেতি কৰা মাটি পৰিত্যক্ত হোৱাৰ হাৰ দক্ষিণ পঞ্জাৱত ১৮% হৈছেগৈ।
কপাহ খেতিয়কৰ বাবে ২০২৬ চনৰ পৰা বীজ কপাহৰ দাম ২২% বৃদ্ধি পাইছে যদিও পথাৰত জলসিঞ্চন কৰিবলৈ পানী নাথাকিলে যিমানেই বেছি দাম নহওক কিয়, সেয়া অসাৰ হৈ পৰিব।
হাতত অৰ্ডাৰ থকা বস্ত্ৰ কোম্পানীসমূহে খৰচ আৰু কেঁচামালৰ অভাৱৰ দুগুণ ডিঙি চেপি ধৰাৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে। পাকিস্তানৰ বস্ত্ৰ উদ্যোগত “উৎপাদন ব্যয়ৰ ৬৫%-৭০% কেঁচামালৰ খৰচ।” কপাহৰ দাম বৃদ্ধিৰ ফলত কপাহী কোম্পানীসমূহৰ উৎপাদন ব্যয় ১২%-১৫% বৃদ্ধি পাইছে, আৰু কিছুমান সৰু আৰু মজলীয়া আকাৰৰ কপাহী মিলৰ পৰিচালনাৰ হাৰ ৬০%ৰ তললৈ নামিছে।
ঘৰুৱা উৎপাদন মাত্ৰ ১১১ লাখ টন বুলি অনুমান কৰা হৈছে, যিটো বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ৩.৮% হ্ৰাস পাইছে, কিন্তু প্ৰকৃত চাহিদাৰ ব্যৱধানে আমদানি ১.১৫-১২ লাখ টনলৈ বৃদ্ধি কৰিবলৈ বাধ্য কৰে, যিটো মুঠ চাহিদাৰ ৪৫%তকৈ অধিক।
কোম্পানীসমূহে কেৱল বিদেশী কপাহ উচ্চ মূল্যত দখল কৰিব লগা হোৱা নাই, নতুন বিত্তীয় বৰ্ষত ৰপ্তানিকাৰকৰ ওপৰত আগধন কৰ ১%ৰ পৰা ১.২৫%লৈ বৃদ্ধি কৰাৰ চৰকাৰৰ পৰিকল্পনাৰ সন্মুখীন হ’ব লাগিব।
ফৈছালাবাদৰ এজন ৰপ্তানিকাৰকৰ চালানে সকলো উন্মোচন কৰিলে: খৰচ প্ৰায় সম্পূৰ্ণৰূপে টকাত পৰিশোধ কৰা হৈছিল, কিন্তু বিক্ৰীৰ মূল্য ডলাৰত।
বিনিময় হাৰ আৰু খৰচৰ সামান্য উঠা-নমাই হো চি মিন চহৰত উৎপাদিত পেণ্টতকৈ পেণ্টটো অধিক দামী কৰি তুলিছিল।
ভিয়েটনাম আৰু ভাৰতৰ দৰে প্ৰতিযোগীৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা “পাকিস্তানৰ সংকট তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়িক সুযোগ।”
ভাৰতে ২০২৬ চনৰ জুন মাহৰ পৰা অক্টোবৰলৈ কপাহ আমদানি শুল্ক বাতিল কৰিব, যাৰ ফলত পোনপটীয়াকৈ কপাহৰ খৰচ হ্ৰাস পাব।
কপাহী সূতাৰ ব্যয়বহুল সুবিধাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হ’ব, পাকিস্তানৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ অৰ্ডাৰ লোৱা হ’ব।
ভিয়েটনাম আৰু অধিক শক্তিশালী।
২০২৬ চনৰ মে’ মাহত ই এক সপ্তাহত ২৪,৯০০ টন আমেৰিকাৰ কপাহত স্বাক্ষৰ কৰিছিল, যিটো পাকিস্তানৰ ৩,৭০০ টনতকৈ বহু বেছি আছিল আৰু ইয়াৰ “সৰু অৰ্ডাৰ আৰু দ্ৰুত সঁহাৰি” নমনীয় যোগান শৃংখল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰেণ্ডৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ সৈতে অধিক মিল আছে।
আৰুও মাৰাত্মক কথাটো হ’ল ভাৰত-ব্ৰিটেইনৰ মুক্ত বাণিজ্য চুক্তি ২০২৬ চনৰ জুলাই মাহৰ পৰা কাৰ্যকৰী হ’ব।ব্ৰিটেইনলৈ ভাৰতীয় বস্ত্ৰ ৰপ্তানি ক্ৰমান্বয়ে শুল্ক হ্ৰাস পাব, আৰু ইউৰোপৰ পৰম্পৰাগত বজাৰত পাকিস্তানে প্ৰত্যক্ষ মূল্য ক্ৰুচিঙৰ সন্মুখীন হ’ব।
ৰাষ্ট্ৰীয় সামষ্টিক পৰ্যায়ত “বস্ত্ৰ উদ্যোগৰ অস্থিৰতাই প্ৰত্যক্ষভাৱে বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ ভেটি জোকাৰি যায়।”
বস্ত্ৰ আৰু কাপোৰ উদ্যোগে দীৰ্ঘদিন ধৰি পাকিস্তানৰ ৰপ্তানি ৰাজহৰ আধাতকৈ অধিক অৰিহণা যোগাই আহিছে আৰু ইয়াৰ বৈদেশিক মুদ্ৰা ব্যৱস্থাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্তম্ভ।
কিন্তু ২০২৬ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা মাৰ্চলৈকে বস্ত্ৰ আৰু কাপোৰৰ ৰপ্তানি বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি ৩.৩% হ্ৰাস পাইছে, আৰু বাৰ্ষিক হ্ৰাস ৫-১০% হ’ব বুলি আশা কৰা হৈছে।
ভাৰতৰ সম্পূৰ্ণ পানী বিচ্ছিন্নতাৰ ফলত যদি কপাহ উৎপাদন ৩০% – ৪০% হ্ৰাস পায়, তেন্তে পাকিস্তানে প্ৰতিমাহে কোটি কোটি ডলাৰৰ বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ উপাৰ্জন হেৰুৱাব পাৰে। যিখন দেশৰ বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ মজুত সাড়ে চাৰি মাহৰ আমদানি আদায় কৰিবলৈ মাত্ৰ যথেষ্ট আৰু আই এম এফৰ গধুৰ ঋণৰ বোজা।
একেলগে ল’লে ভাৰতৰ কাটঅফ “উৎপাদন হ্ৰাস আৰু মূল্য বৃদ্ধি”ৰ সাধাৰণ বিষয় নহয়, বৰঞ্চ পাকিস্তানৰ আটাইতকৈ ভংগুৰ অৰ্থনৈতিক শৃংখলৰ ওপৰত এক নিখুঁত আক্ৰমণহে।
“ই পাকিস্তানৰ বস্ত্ৰ উদ্যোগৰ সকলো গাঁথনিগত ত্ৰুটি উন্মোচন কৰে আৰু বৃদ্ধি কৰে – কেঁচামালৰ ওপৰত বাহ্যিক নিৰ্ভৰশীলতা, ঔদ্যোগিক শৃংখলৰ অদক্ষতা, আৰু নীতিগত সুৰক্ষাবাদ।”
কপাহ কৃষকৰ চপোৱাৰ ক্ষতিৰ ফলত কেঁচামালৰ সংকটৰ সৃষ্টি হয়। কোম্পানীসমূহে অধিক মূল্যত আমদানি কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল যদিও ভাৰত আৰু ভিয়েটনামৰ ফলত তেওঁলোকৰ ৰপ্তানিৰ প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষমতা দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। অৱশেষত বৈদেশিক মুদ্ৰাৰ উপাৰ্জনৰ পতন ঘটি এটা দুষ্ট চক্ৰৰ সৃষ্টি হয়।
পাকিস্তানৰ একমাত্ৰ হ্ৰস্বম্যাদী বাফাৰ হৈছে চীনৰ সহায়ত ডায়েমো-বাছা বান্ধ আৰু অন্যান্য জল সংৰক্ষণ প্ৰকল্প যিয়ে ভৱিষ্যতে সিন্ধু নদীৰ ওপৰত ইয়াৰ নিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰিব পাৰে, কিন্তু দূৰৰ পৰা অহা পানীয়ে ওচৰৰ পিয়াহ দূৰ কৰিব নোৱাৰে।
যি সময়ত প্ৰতিযোগীসকলে অৰ্ডাৰ দখল কৰিবলৈ ত্বৰান্বিত হৈছে আৰু নিজৰ ঔদ্যোগিক উন্নীতকৰণ স্থবিৰ হৈ পৰিছে, সেই সময়ত পাকিস্তানৰ বস্ত্ৰ উদ্যোগে কোনো স্পষ্ট বিজয়ী নোহোৱাকৈ ক্ষয়-ক্ষতিৰ যুদ্ধৰ সন্মুখীন হৈছে। শেষত কোনে প্ৰথমে সহ্য কৰিব নোৱাৰে সেয়া নিৰ্ভৰ কৰে কোনখন বজাৰত প্ৰথমে মূলধনৰ ধৈৰ্য্য শেষ হয়।
