সীমা অতিক্ৰম কৰি ই-কমাৰ্চৰ মুঠ লাভৰ হাৰ পদ্ধতিগতভাৱে ভাঙি গৈছে, আৰু দুৰ্বল তথ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সামগ্ৰী বিয়পোৱাৰ যুগ শেষ হৈছে।
স্কেল যিমানেই ডাঙৰ হ’ব সিমানেই বিপদ কেন্দ্ৰীভূত হ’ব, আৰু প্লেটফৰ্মৰ নিয়ম সলনি হোৱাৰ লগে লগে ই শূন্যলৈ ঘূৰি আহিব পাৰে।
সঁচাকৈয়ে ভালদৰে জীয়াই থকা কোম্পানীসমূহে ই-কমাৰ্চক এটা উদ্দেশ্য নহয়, এটা উপায় হিচাপে গণ্য কৰে, আৰু কাৰিকৰী বাধা, ব্যৱহাৰকাৰীৰ সম্পত্তি বা পৰিৱেশগত লক-ইনৰ জৰিয়তে প্লেটফৰ্মে কাঢ়ি নিব নোৱাৰা এটা খাদ জমা কৰে।
ই-কমাৰ্চ হৈছে পৰীক্ষাৰ স্থান আৰু প্ৰৱেশদ্বাৰ, আৰু ব্ৰেণ্ড আৰু ব্যৱহাৰকাৰীৰ সম্পৰ্কই ইয়াৰ ফলাফল।
মই লাখ লাখ টকাৰ টাৰ্ণঅভাৰ থকা সীমা অতিক্ৰম কৰি বিক্ৰেতাক বহুত দেখিছো, কিন্তু বছৰৰ শেষত যেতিয়া একাউণ্টৰ হিচাপ কৰা হয়, তেতিয়া নিকা লাভ ইমানেই পাতল হয় যে মানুহক আতংকিত কৰি তোলে।
তেওঁলোকে যে কঠোৰ পৰিশ্ৰম নকৰে এনে নহয়, ৰাস্তাটো নিজেই সলনি হৈছে।
সীমা অতিক্ৰম কৰি ই-কমাৰ্চৰ মুঠ লাভ পদ্ধতিগতভাৱে পতন ঘটিছে।
তথ্যৰ অভাৱৰ বাবেই আমি সেই বছৰবোৰত টকা উপাৰ্জন কৰিছিলো।
২০১৫ চনৰ আশে-পাশে আমাজনত ব্লুটুথ হেডছেট বিক্ৰী কৰাৰ সময়ত মুঠ লাভ ৫০% ৰ ওপৰত হ’ব পাৰে।
কাৰণ ইউৰোপীয় আৰু আমেৰিকাৰ গ্ৰাহকে নাজানে যে চীনৰ কাৰখানাসমূহে ইমান সস্তা আৰু ব্যৱহাৰযোগ্য সামগ্ৰী উৎপাদন কৰিব পাৰে, আৰু চীনৰ কাৰখানাসমূহে ইউৰোপীয় আৰু আমেৰিকাৰ গ্ৰাহকক পোনপটীয়াকৈ বিক্ৰী কৰিব নাজানে।
সীমা অতিক্ৰম কৰা ই-কমাৰ্চ প্লেটফৰ্ম হৈছে এই তথ্যৰ ব্যৱধান সংযোগ কৰা চেনেল।
সেই সময়ত উপাৰ্জন কৰা ধন মূলতঃ সময়ৰ দ্বাৰা দিয়া লভ্যাংশ আছিল, প্ৰকৃত প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষমতা নাছিল।
বোনাছৰ সময়ছোৱাত মডেলটো অতি সহজ: এটা শ্ৰেণী বিচাৰি উলিয়াওক, বিক্ৰী কৰক, বিক্ৰী কৰক, আৰু ধন সংগ্ৰহ কৰক। কিন্তু এতিয়া কি হ’ব? একেটা ব্লুটুথ হেডছেট আমাজনত ৩০০ বিক্ৰেতাই বিক্ৰী কৰে। দাম বেছি বেলেগ নহয় যদিও বিজ্ঞাপনৰ মাচুল তিনি-পাঁচগুণ বেছি।
প্লেটফৰ্মৰ কমিচন বৃদ্ধি পাইছে, লজিষ্টিক খৰচ বৃদ্ধি পাইছে, ৰিটাৰ্ণৰ হাৰ বৃদ্ধি পাইছে, আৰু বিনিময় হাৰ এতিয়াও উঠা-নমা কৰি আছে।
আপুনি অৰ্ডাৰ এটা পাবলৈ বহুত টকা খৰচ কৰে, আৰু সকলো খৰচ গণনা কৰাৰ পিছত লাভৰ হাৰ মাত্ৰ ৮%, ৫%, বা তাতোকৈ কম হ’ব পাৰে।
এয়া কোনো নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীৰ সমস্যা নহয়, সমগ্ৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি ই-কমাৰ্চ উদ্যোগৰ গাঁথনিগত সমস্যা।
“ডাঙৰ আৰু ডাঙৰ হৈ অহা”ৰ পথটোৰ অন্ত পৰিল।
বহুতৰে প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়া হ’ল: ডাঙৰ হৈ যাওক আৰু খৰচ বিয়পাই দিয়ক।
এই যুক্তি উৎপাদন উদ্যোগত প্ৰতিষ্ঠা হৈছে, আৰু খুচুৰা উদ্যোগতো প্ৰতিষ্ঠা হৈছে।
কিন্তু আজিৰ সীমা অতিক্ৰম কৰা ই-কমাৰ্চত যিমানেই ডাঙৰ পৰিসৰ সিমানেই বিপদবোৰ কেন্দ্ৰীভূত হয়, সিমানেই সুৰক্ষিত নহয়।
কাৰণটো সহজ: আপোনাক ডাঙৰ কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াটো হ’ল একেটা প্লেটফৰ্মতে অধিক বাজি লোৱা।
যদি Amazon ৰ নিয়ম এবাৰ সলনি হয়, তেন্তে আপোনাৰ লাখ লাখ তথ্য ৰাতিটোৰ ভিতৰতে বিক্ৰী কৰিব নোৱাৰা হৈ পৰিব পাৰে।
টিকটক দোকানৰ এলগৰিদমটো এবাৰ সামঞ্জস্য কৰি লোৱাৰ পিছত আপুনি ইমান কষ্ট কৰি জমা কৰা ট্ৰেফিক শূন্যলৈ ৰিছেট কৰিব পাৰিব।
প্লেটফৰ্ম একাউণ্ট বন্ধ, কৰ মানি চলা, বহিঃৰাজ্যৰ গুদাম লিকুইডেচন, যদি কোনো লিংকত সমস্যা হয়, স্কেল যিমানেই ডাঙৰ হ’ব সিমানেই লোকচান বেছি ভয়াৱহ হ’ব।
২০২১ চনত আমাজনৰ একাউণ্ট নিষেধাজ্ঞাৰ ঢৌৱে কিমান “বৃহৎ বিক্ৰেতা” ধ্বংস কৰিব?
সৰু বিক্ৰেতা নহয়, ঠিক সেই বিক্ৰেতাসকল যিসকল আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু প্লেটফৰ্মৰ ওপৰত আটাইতকৈ নিৰ্ভৰশীল।
স্কেল হৈছে দুধাৰি তৰোৱাল।
যিটো প্লেটফৰ্মত আপোনাৰ অন্তৰ্নিহিত নিয়মৰ ওপৰত কোনো নিয়ন্ত্ৰণ নাই, স্কেলে কেৱল লাভেই নহয়, দুৰ্বলতাকো বৃদ্ধি কৰে।
কি সমস্যা? ইয়াৰ ফলত ই-কমাৰ্চৰ কথা ভাবিব। বেছিভাগ সীমা অতিক্ৰম কৰা বিক্ৰেতাৰ মনত লক্ষ্য হ’ল “কিবা এটা বিক্ৰী কৰা”, জিএমভি কি, অৰ্ডাৰ কিমান, আৰু ৰেংকিং কি। ই-কমাৰ্চেই শেষ বিন্দু, আৰু সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰাটোৱেই সকলো।
কিন্তু যদি আপুনি কেৱল সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰি আছে, তেন্তে আপুনি সদায় মূল্য, বিজ্ঞাপন, আৰু যোগান শৃংখলৰ কাৰ্যক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰত আনৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হ’ব পাৰিব, আৰু ক্ৰমান্বয়ে সংকীৰ্ণ পথত দৌৰিব পাৰিব।
যিবোৰ কোম্পানীয়ে সঁচাকৈয়ে ভালদৰে জীয়াই থাকে, সেইবোৰে ই-কমাৰ্চক এটা উপায় হিচাপে গণ্য কৰে, আৰু ইয়াৰ আঁৰত আন কিছুমান কথাও আছে।
উদাহৰণস্বৰূপে, ড্ৰিমে ঝাড়ু দিয়া ৰবট আৰু ভেকুৱাম ক্লিনাৰ বিক্ৰী কৰে।
আচলতে ই এটা প্ৰযুক্তি কোম্পানী। ইয়াৰ মূল সম্পত্তি হৈছে উচ্চ গতিৰ মটৰ আৰু স্ব-বিকশিত এলগৰিদম। আমাজন, টিমল, আৰু অফিচিয়েল ৱেবছাইট তেওঁলোকৰ বিক্ৰী চেনেল, তেওঁলোকৰ সকলো বস্তু নহয়।
কাৰিকৰী বাধাবোৰ আছে, আন কিছুমানে একেটা সামগ্ৰী বনাব নোৱাৰে, গতিকে তেওঁলোকে অধিক মূল্য নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰে, আৰু মুঠ লাভ একেধৰণৰ সামগ্ৰীতকৈ বহু বেছি।
জিয়ামেনত বেগছমাৰ্ট নামৰ এটা লাগেজ কোম্পানীও আছে। কোনো উচ্চ প্ৰযুক্তি নাই যদিও ব্যৱহাৰকাৰীৰ কাৰ্য্যকলাপত তেওঁলোকে চূড়ান্ত অৰ্জন কৰিছে।
তেওঁলোকৰ সামগ্ৰী ক্ৰয় কৰা ব্যৱহাৰকাৰীসকলৰ এটা একচেটিয়া সদস্যপদ ব্যৱস্থা, ইমেইল পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ, আৰু সম্প্ৰদায় থাকে, আৰু তেওঁলোকৰ পুনৰ ক্ৰয়ৰ হাৰ উদ্যোগৰ গড়তকৈ বহু বেছি।
তেওঁলোকে যিটো কথা চিন্তা কৰে সেয়া বিক্ৰীৰ খৰচ কিমান নহয়, ভৱিষ্যতে ব্যৱহাৰকাৰীজন আকৌ আহিব নে নহয় সেইটোহে গুৰুত্ব দিয়ে।
ই-কমাৰ্চ হৈছে প্ৰৱেশদ্বাৰ, আৰু ব্যৱহাৰকাৰীৰ সম্পৰ্কই হৈছে সম্পত্তি।
VeSync (Chenbei Technology) এ স্মাৰ্ট হোম বিক্ৰী কৰে, কিন্তু তেওঁলোকে প্ৰকৃততে যিটো নিৰ্মাণ কৰি আছে সেয়া হৈছে এটা স্মাৰ্ট হোম ইক’চিষ্টেম।
ডিভাইচটোৱেই হৈছে প্ৰৱেশদ্বাৰ, আৰু এপিপি হৈছে খাদ।
এবাৰ এজন ব্যৱহাৰকাৰীয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰডাক্ট ব্যৱহাৰ কৰি এপিপিৰ সৈতে বান্ধিলে তেওঁলোকৰ বাবে আন এটালৈ সলনি হোৱাটো কঠিন হ’ব।
প্লেটফৰ্ম যিমানেই সলনি নহওক কিয়, ব্যৱহাৰকাৰীসকল এতিয়াও তেওঁলোকৰ।
ই-কমাৰ্চ কি?
বজাৰ পৰীক্ষা কৰাৰ এক আহিলা।
ই-কমাৰ্চ প্লেটফৰ্মে চীনা বিক্ৰেতাসকলক অতি কম খৰচী সুযোগ দিয়ে: আপুনি বহিঃৰাজ্যত ভৌতিক ষ্ট’ৰ খুলিব নালাগে বা বিশ্বজুৰি গ্ৰাহকক সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিবলৈ এটা জটিল বিতৰণ ব্যৱস্থা গঢ়ি তুলিব নালাগে, আৰু আপুনি বজাৰৰ মতামত দ্ৰুতভাৱে চাব পাৰে।
ই-কমাৰ্চৰ এইটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ মূল্য: পৰীক্ষণ।
আপুনি এটা নতুন প্ৰডাক্ট মুকলি কৰে আৰু ইয়াক আমাজনত তিনিমাহৰ বাবে চলায়। আপুনি চাব পাৰে যে কেনেধৰণৰ ব্যৱহাৰকাৰীয়ে ইয়াক কিনিছে, কিয় কিনে, তেওঁলোকে কি বিষয়ত অসন্তুষ্ট, আৰু কোনবোৰ বৈশিষ্ট্যৰ প্ৰতি তেওঁলোকে বেছি গুৰুত্ব দিয়ে।
এই তথ্য অমূল্য।
কিন্তু বহু বিক্ৰেতাই ইয়াক কেৱল সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ বাবে এটা চেনেল হিচাপেহে গণ্য কৰে, আৰু পৰৱৰ্তী পদক্ষেপত তথ্যসমূহক সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ভিত্তিলৈ ৰূপান্তৰিত নকৰে।
এইটো বিক্ৰী কৰাৰ পিছত পৰৱৰ্তীটোৰ সৈতে সলনি কৰক, বজাৰ কৰি যাওক, আৰু বিক্ৰী বৃদ্ধি কৰি যাওক।
তেন্তে উপায়ৰ পিছত তাৰ ফল কি হ’ব লাগে?
এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ প্ৰতিটো কোম্পানীয়ে বেলেগ বেলেগ, কিন্তু ইয়াত মাত্ৰ কেইটামান সাধাৰণ দিশ আছে।
প্ৰথমতে ব্ৰেণ্ড।
ব্ৰেণ্ড এটা ল’গ’ বা ভাল নাম নহয়, ই হৈছে ব্যৱহাৰকাৰীয়ে আপোনাৰ বাবে যিমান টকা দিবলৈ ইচ্ছুক।
যেতিয়া আপুনি আমাজনত হেডফোন ৯৯ ডলাৰত বিক্ৰী কৰে, আৰু আপোনাৰ কাষৰ কোনোবাই ৫৯ ডলাৰত বিক্ৰী কৰে, আৰু ব্যৱহাৰকাৰীয়ে এতিয়াও আপোনাক বাছি লয়, এইটো এটা ব্ৰেণ্ড।
ই আপোনাক মূল্যৰ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ অনুমতি দিয়ে।
ব্ৰেণ্ড গঢ়ি তোলাটো লেহেমীয়া আৰু ব্যয়বহুল, কিন্তু এবাৰ প্ৰতিষ্ঠা হ’লে বাধাবোৰ অতি বেছি।
দ্বিতীয়, কাৰিকৰী বা পণ্যৰ বাধা।
যেতিয়া আনে কিবা এটা বনাব নোৱাৰে তেতিয়াহে আপুনি সেইটো বেছি দামত বিক্ৰী কৰিব পাৰিব।
ইয়াৰ বাবে গৱেষণা আৰু উন্নয়নত নিৰন্তৰ বিনিয়োগৰ প্ৰয়োজন, আৰু বহু সীমা অতিক্ৰম কৰা বিক্ৰেতাই ইয়াক লেহেমীয়া আৰু অসামাজিক বুলি ভাবে বাবে ইয়াক কৰিবলৈ অনিচ্ছুক।
কিন্তু যিবোৰ কোম্পানীয়ে আটাইতকৈ বেছি দিন জীয়াই আছে সেইবোৰলৈ চালে প্ৰায় সকলোৰে নিজস্ব প্ৰডাক্টৰ খাদ আছে।
তৃতীয়তে, ব্যৱহাৰকাৰীৰ সম্পত্তি।
আপোনাৰ কিমান “পুৰণি গ্ৰাহক” আছে সেইটোৱেই নিৰ্ধাৰণ কৰে আপোনাৰ ব্যৱসায় কিমান সুস্থিৰ।
ব্যৱহাৰকাৰীৰ সম্পত্তিসমূহৰ ভিতৰত আছে: মেইলিং তালিকাসমূহ, স্বতন্ত্ৰ চাইটৰ সদস্যসকল, APP ব্যৱহাৰকাৰীসকল, আৰু সম্প্ৰদায় ব্যৱহাৰকাৰীসকল।
এইবোৰ এনে সম্পত্তি যিবোৰ প্লেটফৰ্মৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয় আৰু আপোনাৰ নিজৰ।
প্লেটফৰ্মে আপোনাৰ একাউণ্টটো ব্লক কৰিব পাৰে, কিন্তু ই আপোনাৰ সঞ্চিত ব্যৱহাৰকাৰী সম্পৰ্কসমূহ ব্লক কৰিব নোৱাৰে।
সীমান্ত অতিক্ৰম কৰা ই-কমাৰ্চ উদ্যোগৰ কোনো সুযোগ নাই, কিন্তু সুযোগ সলনি হৈছে।
দুৰ্বল তথ্য, সামগ্ৰী বিতৰণ, স্কেলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জয়ী হোৱাৰ যুগ মূলতঃ শেষ হৈছে।
ইয়াৰ পিছত যিবোৰ কোম্পানীয়ে ভালদৰে জীয়াই থাকিব, সেইবোৰ কোম্পানী নিশ্চিতভাৱে হ’ব যিবোৰে ই-কমাৰ্চক আৰম্ভণিৰ বিন্দু আৰু ব্ৰেণ্ড, প্ৰযুক্তি, আৰু ব্যৱহাৰকাৰীৰ সম্পৰ্কক প্ৰকৃত লক্ষ্য হিচাপে গণ্য কৰে।
ই-কমাৰ্চ হৈছে প্ৰৱেশদ্বাৰ, পৰীক্ষাগাৰ আৰু এম্প্লিফায়াৰ, কিন্তু ই নিজৰ বাবেই শেষ নহয়।
যদি আপুনি এতিয়াও এই বছৰ “অধিক অৰ্ডাৰ বিক্ৰী কৰা”ক আপোনাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ লক্ষ্য হিচাপে বিবেচনা কৰি আছে, তেন্তে ভাবি চাওক, পাঁচ বছৰৰ পিছত আপোনাৰ হাতত কি থাকিব?
