জিনচি ৰাসায়নিক যন্ত্ৰপাতি কাৰখানাৰ এক মহৎ বিকাশৰ ইতিহাস আছে, আৰু ইয়াক চীনৰ ৰাসায়নিক যন্ত্ৰপাতি নিৰ্মাণৰ দোলনা বুলি ক’ব পাৰি।
১৯৩৯ চনৰ বসন্ত কালত আক্ৰমণকাৰী সেনাবাহিনীৰ ইন্ধনৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ বাবে জাপানৰ যুদ্ধ মন্ত্ৰালয়ে এটা ইন্ধনৰ কাৰখানা বাছি লৈছিল লিয়াওনিঙৰ জিনচি ষ্টেচনৰ পৰা ৭ মাইল পশ্চিমে ৱুলি নদীৰ ওচৰত, কৃত্ৰিম পেট্ৰলিয়াম পৰিশোধন কৰিবলৈ কয়লাক কেঁচামাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত জাৰ্মানীৰ আদৰ্শ অনুসৰণ কৰিবলৈ। এই কাৰখানাটোক আৰ্মী ফিউৱেল প্লাণ্ট দ্বিতীয় মেনুফেকচাৰিং প্লাণ্ট বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল আৰু টকিঅ’ত থকা সেনা মন্ত্ৰালয় আৰু আৰ্মী ফিউৱেল মুখ্য কাৰ্যালয়ৰ প্ৰত্যক্ষ অধীনস্থ আছিল।
ঠাই নিৰ্ণয় হোৱাৰ পিছত জাপানে বলপূৰ্বকভাৱে মাটিখিনি আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল, স্থানীয় বাসিন্দাসকলক স্থানান্তৰিত কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল আৰু বৃহৎ পৰিমাণৰ মাটি বেদখল কৰিছিল।
১৯৩৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত প্ৰাৰম্ভিক প্ৰকল্পটো আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৪১ চনৰ মে’ মাহত আনুষ্ঠানিকভাৱে মূল প্ৰকল্পটোৱে ভূমিস্খলন কৰে।গোটেই প্ৰকল্পটোৱে সামৰিক পৰিচালনা ব্যৱস্থা ৰূপায়ণ কৰে।
নিৰ্মাণ শ্ৰমিকসকলৰ ভিতৰত আছে চীন, উত্তৰ কোৰিয়া আৰু জাপান নামৰ তিনিটা জাতিৰ ২০ হাজাৰতকৈ অধিক লোক। ইয়াৰ ভিতৰত চীনা শ্ৰমিকক মূলতঃ উত্তৰ-পূব চীন, উত্তৰ চীন, আৰু শ্বানডংৰ পৰা নিযুক্তি দিয়া হয়। তেওঁলোকৰ কোনো মজুৰি নাই আৰু জীৱন-যাপনৰ অৱস্থাও বেয়া।
কিন্তু নিৰ্মাণৰ পিছৰ পৰ্যায়ত প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় যুদ্ধৰ পৰিস্থিতিৰ অৱনতি ঘটাৰ বাবে প্ৰকল্পটোৱে যথেষ্ট আঘাতৰ সন্মুখীন হয়।
১৯৪৫ চনত জাপানে আত্মসমৰ্পণ কৰাৰ সময়লৈকে জিনচি উৎপাদন প্লাণ্টে খাৰুৱা তেল শোধনাগাৰ আৰু পাইৰ’লাইছিছ প্লাণ্টৰ দৰে ডাঙৰ সুবিধা নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু যন্ত্ৰপাতি কৰ্মশালাত কিছুমান বিশেষ সঁজুলি আৰু কৰ্মী আছিল।
কিন্তু জাপানী আত্মসমৰ্পণৰ প্ৰাকক্ষণত তেওঁলোকে কাৰখানাটোৰ যথেষ্ট ক্ষতিসাধন কৰে।
১৯৪৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অষ্টম পথৰ সেনা আৰু ছোভিয়েট ৰঙা সেনাই কাৰখানাটোত প্ৰৱেশ কৰে আৰু পিছলৈ কাৰখানাটোৱে কুওমিন্টাং প্ৰশাসনৰ দৰে সময়ৰ মাজেৰে পাৰ হয়।
কুওমিন্টাঙৰ শাসনত এই কাৰখানাটোৰ উৎপাদনত অসুবিধা হৈছিল আৰু কুওমিন্টাং সেনাই ইয়াক ধ্বংস কৰি ধ্বংসস্তূপত পৰিণত কৰিছিল।
১৯৪৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত জিনছি মুক্ত কৰা হয়, আৰু উত্তৰ-পূব জন চৰকাৰৰ উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ে কাৰখানাটো দখল কৰে।
১৯৪৯ চনৰ আৰম্ভণিতে উত্তৰ-পূব ৰাসায়নিক উদ্যোগ ব্যুৰোৱে ৰাসায়নিক উৎপাদন ব্যৱস্থা পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু যন্ত্ৰপাতি কাৰখানাৰ কৰ্মচাৰীসকলে কঠিন পৰিস্থিতিত সঁজুলি মেৰামতিৰ কামত নিজকে উৎসৰ্গা কৰে।
১৯৪৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কিছুমান সঁজুলিয়ে উৎপাদন ক্ষমতা পুনৰুদ্ধাৰ কৰি মুক্তিৰ পিছত অসামৰিক সামগ্ৰীৰ প্ৰথমটো গোট উৎপাদন কৰে।
তেতিয়াৰ পৰাই যন্ত্ৰপাতি কৰ্মশালাখনে ৰাষ্ট্ৰীয় কাম-কাজ সম্পূৰ্ণ কৰি আহিছে, ধাৰাবাহিকভাৱে কাৰিকৰী কৃতিত্ব লাভ কৰিছে, লগতে ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ পৰাও সহায় লাভ কৰিছে।
১৯৫০ চনত জিনচি শোধনাগাৰৰ নাম জিনচি কেমিকেল প্লাণ্ট ৰখা হয়, আৰু যান্ত্ৰিক অংশটোক তৃতীয় প্লাণ্ট বুলি কোৱা হয়।
১৯৫৪ চনৰ ১ জানুৱাৰীত মেচিনেৰী শাখাটোৱে আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বতন্ত্ৰভাৱে কাম কৰি চীনৰ প্ৰথমটো পেছাদাৰী কাৰখানা হিচাপে ৰাসায়নিক সঁজুলি উৎপাদন কৰে।
১৯৫৬ চনত ই ৰাসায়নিক উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত হৈ পৰে। ১৯৫৭ চনত কাৰখানাৰ নাম সলনি কৰি জিনচি ৰাসায়নিক যন্ত্ৰপাতি কাৰখানা কৰা হয় আৰু ই স্বতন্ত্ৰভাৱে ৰাসায়নিক যন্ত্ৰপাতি আৰু সঁজুলিৰ ডিজাইন আৰু নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰে।
১৯৯০ চনৰ পিছত, বজাৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা প্ৰতিষ্ঠা আৰু উপকূলীয় অঞ্চলত উৎপাদনৰ বিকাশৰ সৈতে, জিনক্সি কেমিকেল মেচিনেৰী ফেক্টৰীয়ে প্ৰতিষ্ঠানিক আৰু গাঁথনিগত বৈপৰীত্যৰ সন্মুখীন হৈছিল। ২০০০ চনত ইয়াক পুনৰ গঠন কৰি গ্ৰুপ লিমিটেড লাইবেলিটি কোম্পানী হিচাপে গঢ়ি তোলা হয়। ২০০৯ চনত এভিআইচি লাইমিংৰ সৈতে ইয়াক পুনৰ সংগঠিত কৰা হয়। কিন্তু উদ্যোগৰ পাৰ্থক্য আৰু পৰিৱেশজনিত সমস্যাৰ বাবে ইয়াৰ পৰিচালনাৰ অৱস্থা বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি অৱনতি ঘটিছে।
২০১৮ চনত ই দেউলীয়া আৰু পুনৰ্গঠনৰ পদ্ধতিত প্ৰৱেশ কৰে।পুনৰ্গঠনৰ পিছত হুলুডাও চৰকাৰী মালিকানাধীন সম্পত্তি তত্বাৱধান আৰু প্ৰশাসন আয়োগ প্ৰকৃত নিয়ন্ত্ৰণকাৰী পক্ষত পৰিণত হয়।
কোম্পানীটোৰ মূল ব্যৱসায়িক লাইনসমূহ মূলতঃ ধৰি ৰখা হৈছিল, টাৰ্বাইন যন্ত্ৰপাতিকে ধৰি চাৰিটা প্ৰধান সামগ্ৰীৰ গঠনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি।
আগ্ৰাসন যুদ্ধৰ বাবে জাপানী সামৰিকতাবাদীয়ে নিৰ্মাণ কৰা সামৰিক কাৰখানাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নিউ চীনৰ প্ৰথমটো পেছাদাৰী ৰাসায়নিক যন্ত্ৰপাতি কাৰখানালৈকে জিনচি ৰাসায়নিক যন্ত্ৰপাতি কাৰখানাৰ পৰিচয় ৰূপান্তৰৰ গভীৰ ঐতিহাসিক প্ৰতীকী তাৎপৰ্য্য আছে। ই শূন্যৰ পৰাই চীনৰ ৰাসায়নিক যন্ত্ৰ নিৰ্মাণ উদ্যোগৰ বিকাশৰ সাক্ষী হৈ আহিছে।
