বহুতে যেতিয়া টায়াৰৰ কথা কয়, তেতিয়া তেওঁলোকৰ প্ৰথম প্ৰতিক্ৰিয়া হয় বিদেশী ডাঙৰ ডাঙৰ ব্ৰেণ্ডৰ প্ৰতি। মিচেলিন, ব্ৰীজষ্টোন, গুডইয়াৰে দশক দশক ধৰি উচ্চমানৰ বজাৰত দৃঢ়ভাৱে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি আহিছে।
বহু লোকৰ দৃষ্টিত হাই-এণ্ড টায়াৰৰ মূল প্ৰযুক্তি সদায় পশ্চিমীয়া কোম্পানীসমূহৰ হাতত আছিল, আনহাতে চীনৰ টায়াৰে কেৱল নিম্নমানৰ বজাৰতহে জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিব পাৰে।
কিন্তু কোনেও আশা কৰা নাছিল যে এতিয়া বিশ্বৰ টায়াৰ বজাৰত শ্বানডঙৰ এদল সাধাৰণ লোকে শাসন চলাইছে।
তেওঁলোকৰ কোনো চকু কপালত তুলিব পৰা বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ পটভূমি নাই, পুঁজিৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁলোক জন্মগতভাৱে সমৃদ্ধ নহয়, কিন্তু আমেৰিকাৰ পৰা অহা কণ্টেইনমেণ্টৰ স্তৰৰ তলত তেওঁলোকে ওলাই অহাৰ পথ বিচাৰি উলিয়াবলৈ সক্ষম হৈছে।
ব্লক আৰু দমন কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশ্বৰ আধা অংশ দখল কৰালৈকে ই প্ৰযুক্তিগত অভাৰটেকও লাভ কৰিছে।
আচলতে শ্বানডং টায়াৰৰ কাহিনী কেতিয়াও সাধাৰণ বাণিজ্যিক পাল্টা আক্ৰমণ হোৱা নাই, বৰঞ্চ হতাশজনক পৰিস্থিতিত চীনা উৎপাদনৰ পুনৰ্জন্মৰ এক আবেগিক মহাকাব্য আছিল।
দহ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে শ্বেণ্ডং চীনৰ আটাইতকৈ কেন্দ্ৰীভূত টায়াৰ উদ্যোগ আছিল। ডংগিং, ৱেইহাই আৰু য়ানটাইৰ কাৰখানাবোৰে দিনে-নিশাই টায়াৰ পৰিবহণ কৰি আছিল।
উচ্চমানৰ আৰু কম মূল্যৰ চীনা টায়াৰে বিশ্বৰ বজাৰত দ্ৰুতগতিত স্থান দখল কৰিলে। কিন্তু স্কেল যিমানেই ডাঙৰ হ’ল সিমানেই ভয় আৰু দমনৰ তীব্ৰ আকৰ্ষণ হ’ল।
আমেৰিকাই প্ৰত্যক্ষ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰি চীনৰ টায়াৰৰ বিৰুদ্ধে বিশেষ সুৰক্ষাৰ গোচৰ ৰুজু কৰে।
উচ্চ শুল্কই শ্বাণ্ডং টায়াৰৰ মূৰত এটা বিশাল শিলৰ দৰে আঘাত কৰিলে।
প্ৰথমে মসৃণ বহিঃৰাজ্যৰ বজাৰবোৰ ৰাতিটোৰ ভিতৰতে সম্পূৰ্ণৰূপে বন্ধ হৈ পৰিল, আৰু লাখ লাখ ডলাৰৰ অৰ্ডাৰ কোনো লেখ-জোখ নোহোৱাকৈয়ে নোহোৱা হৈ গ’ল।
বন্দৰত থুপ খাই থকা সামগ্ৰীসমূহ বাহিৰলৈ পঠিয়াব নোৱাৰি আৰু কেৱল বেকলগ কৰি ঠাইতে নষ্ট কৰিব পাৰিব। অগণন শ্ৰমিক নিবনুৱাৰ সন্মুখীন হৈছে, আৰু কাৰখানাসমূহে উৎপাদন বন্ধ কৰাৰ উপক্ৰম হৈছে।
সেই সময়ত প্ৰায় সকলোৱে অনুভৱ কৰিছিল যে এইবাৰ শ্বানডং টায়াৰ সম্পূৰ্ণৰূপে শেষ হৈ গৈছে। আগফালে বিদেশী ব্ৰেণ্ড আৰু পিছফালে বজাৰৰ চাপ আছিল। আশা একেবাৰেই নাছিল।
কিন্তু ছানডং মানুহৰ হাড়ৰ দৃঢ়তা অতি হতাশজনক মুহূৰ্ততে সম্পূৰ্ণৰূপে জ্বলি উঠিল।
তেওঁলোকে শুই নিজৰ ভাগ্য মানি লোৱা নাছিল, মূৰ দমন কৰি হাৰ মানি লোৱা নাছিল। যিমানেই শ্বাসৰুদ্ধ হৈ পৰিল সিমানেই পিঠিখন পোন কৰিবলগীয়া হ’ল আৰু যিমানেই হতাশজনক পৰিস্থিতিত পৰিবলৈ বাধ্য হ’ল সিমানেই নতুনকৈ ওলাই অহাৰ পথ বিচাৰিব লগা হ’ল।
এই আপাত দৃষ্টিত ভয়াৱহ সংকটে শ্বানডং টায়াৰক পৰাস্ত কৰা নাছিল, বৰঞ্চ এই কৰ্তৃপক্ষৰ দলটোক উদ্যোগৰ শক্তিশালী হ’বলৈ বাধ্য কৰাইছিল যিয়ে বিশ্বক স্তম্ভিত কৰি তুলিছিল।
ঘৰুৱা বজাৰখন বন্ধ হৈ পৰিছিল, আৰু মূল স্থানত আবদ্ধ হৈ থকাৰ এটা ডেড এণ্ড আছিল। শ্বানডং টায়াৰৰ মানুহে দাঁত চেপি নাওখন জ্বলাই দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়।
তেওঁলোকে বাহিৰলৈ ওলাই যাব বিচাৰে, সমগ্ৰ বিশ্বতে কাৰখানা নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰে, আৰু পৃথিৱীখন পুনৰ মুকলি কৰিব বিচাৰে, সঁজুলি, প্ৰযুক্তি আৰু অভিজ্ঞতা, আনকি কেণ্টিনৰ চেফসকলকো লগত লৈ যাব বিচাৰে।
প্ৰথম ষ্টপৰ বাবে তেওঁলোকে ৰবৰৰ সম্পদেৰে চহকী থাইলেণ্ডক বাছি লৈছিল।
এখন অচিনাকি গ্রীষ্মমণ্ডলীয় বৰ্ষাৰণ্যত সমতল মাটিত এটা কাৰখানা নিৰ্মাণ কৰি উৎপাদন লাইন পুনৰ আৰম্ভ কৰা হ’ল।
ছাঁচৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সামগ্ৰীলৈকে, আনুষংগিক সামগ্ৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰচেছিংলৈকে শ্বানডং কোম্পানী এটাই একত্ৰিত হৈ বহিঃৰাজ্যলৈ গৈ বিদেশত এখন সম্পূৰ্ণ টায়াৰ ঔদ্যোগিক উদ্যান নিৰ্মাণ কৰিছিল।
তেওঁলোকে ভাবিছিল যে তেওঁলোকৰ বিকাশ অবিৰতভাৱে হ’ব পাৰে, কিন্তু আমেৰিকাৰ পৰা অহা হেঁচাই আকৌ এবাৰ ধৰিলে। তেওঁলোকে আতংকিত নহ’ল, কিন্তু আগবাঢ়ি গৈ থাকিল আৰু নিজৰ বিন্যাস অব্যাহত ৰাখিলে। থাইলেণ্ডৰ পৰা ভিয়েটনাম, ভিয়েটনামৰ পৰা কম্বোডিয়া, আৰু দক্ষিণ আমেৰিকা আৰু মেক্সিকোলৈকে, আমেৰিকাৰ পিছফালৰ চোতালৰ ওচৰত। আন কিছুমানে নিষ্ক্ৰিয়ভাৱে নিষেধাজ্ঞাৰ পৰা আঁতৰি থাকে যদিও ঘেৰাওৰ পৰা ওলাই আহিবলৈ উদ্যোগ লয়।
দহ বছৰতকৈও অধিক কষ্টৰ অন্তত সমগ্ৰ বিশ্বতে ফুলি উঠিছে শ্বানডং টায়াৰ।
শুল্ক যিমানেই বেছি নহওক কিয় বা নিষেধাজ্ঞা যিমানেই কঠোৰ নহওক কিয়, তেওঁলোকে সদায় নিজৰ সামগ্ৰী বিশ্বলৈ পঠোৱাৰ উপায় বিচাৰি পায়।
এসময়ত যাবলৈ বাধ্য হোৱা শৰণাৰ্থীজন অৱশেষত সাগৰৰ প্ৰকৃত ৰজা হৈ পৰিল।
পৰাজয় স্বীকাৰ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰা এই স্থিতিস্থাপকতাই শ্বেণ্ডং টায়াৰক ৰপ্তানিকাৰকৰ পৰা বিশ্বব্যাপী নিৰ্মাতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে।
বিচৰণ আৰু জীয়াই থকাৰ দিনবোৰত তেওঁলোকে নিৰৱে কঠিন দক্ষতাৰ এটা গোট গঢ়ি তুলিছিল।
বিশ্বজুৰি সংগ্ৰাম কৰি থকাৰ সময়তে শ্বেণ্ডং টায়াৰে নিজৰ মূল গৱেষণা আৰু বিকাশৰ পৰা কেতিয়াও হাৰ মানিব পৰা নাই।
তেওঁলোকে হৃদয়ত জানে যে প্ৰযুক্তি অবিহনে তেওঁলোকক সদায় আনৰ দ্বাৰা হেতালি খেলা হ’ব। টায়াৰ উদ্যোগত এটা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সমস্যা আছে, যাক ডেভিলছ ত্ৰিভুজ বুলি কোৱা হয়।
ইন্ধন অৰ্থনীতি, এন্টি-স্কিড, আৰু পৰিধান প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা। এই তিনিটা গুণক কেতিয়াও একে সময়তে বিবেচনা কৰিব নোৱাৰি।
পশ্চিমীয়া দৈত্যই শ শ বছৰ ধৰি অধ্যয়ন কৰি আহিছে যদিও তেওঁলোকে এই বটলনেকটো সঁচা অৰ্থত ভাঙিব পৰা নাই। এইটো পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ অপৰিৱৰ্তিত নিয়ম বুলি সকলোৱে একমত।
কিন্তু শ্বানডং মানুহে কেৱল এই দুষ্টতাক বিশ্বাস কৰা নাছিল, আৰু তেওঁলোকে কাৰিকৰী গৱেষণাত মূৰ জোকাৰি ডুব গৈছিল, সমস্যাবোৰৰ ওপৰত দিনে-নিশাই কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল, সামগ্ৰীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কাৰুকাৰ্য্যলৈকে সকলোকে চিকচিকিয়া কৰিছিল।
অৱশেষত উদ্যোগটোক স্তম্ভিত কৰা এটা প্ৰযুক্তি লিকুইড গোল্ড বুলি ওলাল।
আণৱিক স্তৰত ৰূপান্তৰৰ জৰিয়তে ৰবৰ আৰু ভৰোৱা যন্ত্ৰ নিখুঁতভাৱে একত্ৰিত হয়।
এই প্ৰযুক্তিয়ে পোনপটীয়াকৈ ভাঙি পেলায় এশ বছৰ ধৰি অপৰিৱৰ্তিত হৈ থকা উদ্যোগটোৰ অভিশাপ। প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইন্ধন অৰ্থনীতি, পথ ধৰি ৰখা, আৰু পৰিধান প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ তিনিটা প্ৰধান প্ৰদৰ্শন একেলগে উন্নত কৰা হৈছে।
ইন্ধনযুক্ত বাহনত স্থাপন কৰিলে প্ৰতি ১০০ কিলোমিটাৰত ইন্ধনৰ ব্যৱহাৰ বহু পৰিমাণে হ্ৰাস কৰিব পৰা যায়। বৈদ্যুতিক বাহনত ব্যৱহাৰ কৰিলে ক্ৰুজিং ৰেঞ্জ ডজন ডজন কিলোমিটাৰ বৃদ্ধি কৰিব পাৰি।
বৰষুণৰ দিনত গাড়ী চলালে ব্ৰেকিঙৰ দূৰত্ব কম হয়, গাড়ী চলোৱাৰ সুৰক্ষা বহু পৰিমাণে উন্নত হয়, টায়াৰ অধিক পৰিধান প্ৰতিৰোধী আৰু বেছি দিন টিকে, গাড়ীত গাড়ী চলোৱাৰ শব্দও কম হয়।
এইটো কোনো সৰু উন্নতি নহয়, বৰঞ্চ অন্তৰ্নিহিত প্ৰযুক্তিৰ সম্পূৰ্ণ বিধ্বংসী। কম মূল্য আৰু কম মানৰ পুৰণি লেবেলটো সম্পূৰ্ণৰূপে ঢালি দিছে শ্বেণ্ডং টায়াৰে।
এই প্ৰযুক্তিয়ে চীন ঔদ্যোগিক বঁটাও লাভ কৰিছিল আৰু বিষয়া আৰু বিশেষজ্ঞ উভয়ৰে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
এসময়ত হেয়জ্ঞান কৰা মেড ইন চাইনাত অৱশেষত বিশ্বমানৰ মূল অস্ত্ৰ আছে।
সময়ৰ ধাৰাটোৱে সদায় প্ৰস্তুত থকাসকলক অনুকূল কৰে। যেতিয়া নতুন শক্তিৰ বাহনে পৃথিৱীখনক আগুৰি ধৰিলে, তেতিয়া টায়াৰ উদ্যোগে সম্পূৰ্ণ পৰিৱৰ্তনৰ সূচনা কৰিলে।
ট্ৰামৰ শৰীৰ গধুৰ আৰু টৰ্ক বেছি, আৰু ইয়াৰ টায়াৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা ইন্ধনযুক্ত বাহনতকৈ বহু বেছি।
বৃহৎ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰেণ্ডসমূহে সঁহাৰি জনোৱাত লেহেমীয়া হৈছে, জটিল পদ্ধতি আছে, আৰু অভিযোজনৰ পৰিকল্পনা উলিয়াব পৰা নাই। অৱশ্যে ইতিমধ্যে শ্বানডং টায়াৰে আগতীয়াকৈ ব্যৱস্থা কৰি সকলো প্ৰস্তুতি চলাইছে।
পৰিপক্ক প্ৰযুক্তি, সুস্থিৰ মানদণ্ড আৰু দ্ৰুত সঁহাৰিৰ সৈতে আমি দ্ৰুতগতিত মূলসুঁতিৰ যোগান শৃংখলত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ।
বি ৱাই ডি আৰু হংকিৰ দৰে ঘৰুৱা গাড়ী কোম্পানীয়ে শ্বেণ্ডঙত নিৰ্মিত টায়াৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে, আনকি ফক্সৱেগেন আৰু বিএমডব্লিউৰ দৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰেণ্ডেও চীনৰ টায়াৰ সলনি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।
দহ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে আমি কেৱল বিদেশী মানদণ্ড মানি চলিব পাৰিছিলো। দহ বছৰতকৈও অধিক সময়ৰ পাছত আমাৰ ছন্দ অনুসৰি বিদেশী ব্ৰেণ্ডবোৰে নিজৰ দিশটো সালসলনি কৰিবলৈ ধৰিলে।
দহ বছৰতকৈও অধিক পূৰ্বে আমাক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বজাৰৰ পৰা উচ্চ শুল্ক আৰোপ কৰি বাধা দিয়া হৈছিল। দহ বছৰতকৈও অধিক সময়ৰ পাছত আমি আমাৰ প্ৰযুক্তি আৰু গুণগত মানৰ দ্বাৰা পৃথিৱীৰ দুৱাৰত টোকৰ মাৰিছো।
শ্বেণ্ডং টায়াৰৰ বজাৰ অংশীদাৰিত্ব আকাশলংঘী হৈছে, বিশ্বৰ আধা বজাৰ।
এসময়ত আঁতৰি থকা সেই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দৈত্যসকলে বাস্তৱক মানি ল’ব লাগিব। বিশ্বৰ টায়াৰ উদ্যোগৰ আৰ্হি সম্পূৰ্ণৰূপে পুনৰ লিখিছে মেড ইন চাইনাই।
এটা প্ৰান্তীয় সহায়ক ভূমিকাৰ পৰা এজন বিশ্বব্যাপী নায়কলৈকে, শ্বেণ্ডং টায়াৰে ষোল্ল বছৰ ধৰি ভ্ৰমণ কৰিছে।
আমেৰিকাৰ কৰ বৃদ্ধিৰ ফলত মৃত্যুৰ মুখলৈ বাধ্য হোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, সাগৰ পাৰ হৈ কাৰখানা এটা নিৰ্মাণ কৰিবলৈ, শতিকা পুৰণি প্ৰযুক্তিগত বটলনেক ভংগ কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, বিশ্ব বজাৰত একচেটিয়া অধিকাৰ আৰু উদ্যোগৰ মাপকাঠী হৈ পৰালৈকে।
আনসকলে দশক দশক ধৰি লোৱা যাত্ৰা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ শ্বাণ্ডং টায়াৰে ষোল্ল বছৰ সময় লাগিছিল।
বাটত কোনো অলৌকিকতা নাই, মাথোঁ ডাউন টু আৰ্থ জিদ। কোনো চৰ্টকাট নাই, মাথোঁ শেষলৈকে অধ্যৱসায়। স্বাভাৱিক শক্তি নাই, মাথোঁ প্ৰতিটো বিপৰ্যয়ৰ লগে লগে অধিক সাহসী হ’বলৈ মেৰুদণ্ড।
তেওঁলোকে নিজৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰমাণ কৰিলে যে প্ৰকৃত মেড ইন চাইনাই জীয়াই থাকিবলৈ কেতিয়াও কম দামৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে, বৰঞ্চ খোজৰ পিছত খোজে বিশ্বত ভৰি দিবলৈ প্ৰযুক্তি, গুণগত মান আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
প্ৰকৃত চীনা কোম্পানীবোৰে কেতিয়াও বাহ্যিক হেঁচাত ভয় কৰা নাই।
আপুনি যিমানেই ব্লক হৈ থাকিব সিমানেই আপোনাৰ লুকাই থকা সম্ভাৱনাক মুকলি কৰিব পাৰিব। যিমানেই হতাশ হ’ব সিমানেই এনেকুৱা অলৌকিক সৃষ্টি কৰিব পাৰিব যিবোৰ আনে ভাবিবলৈ সাহস নকৰে।
শ্বেণ্ডং টায়াৰৰ পাল্টা আক্ৰমণ কেৱল এটা উদ্যোগৰ বাবে জয় নহয়, ই অগণন চীনা কোম্পানীসমূহৰ বৃদ্ধিৰ পথক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
অনুকৰণৰ পৰা উদ্ভাৱনলৈকে, অনুসৰণৰ পৰা নেতৃত্ব দিয়ালৈকে, নিষ্ক্ৰিয়ৰ পৰা সক্ৰিয়লৈকে, আজিৰ মেড ইন চাইনা এতিয়া সস্তীয়া অ’ইএমৰ সমাৰ্থক নহয়।
ই হৈছে প্ৰযুক্তিগত অগ্ৰগতিৰ বাবে আত্মবিশ্বাস, বিশ্বব্যাপী বিন্যাসৰ বাবে সাহস, আৰু হেঁচাত কেতিয়াও নমস্কাৰ নকৰা আৰু অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈ কেতিয়াও হাৰ নামানিব পৰা মেৰুদণ্ড।
ভৱিষ্যতে বিশ্বৰ মঞ্চত শ্বানডং টায়াৰৰ দৰে চীনৰ শক্তি নিশ্চিতভাৱে অধিক হ’ব।
অসুবিধাত উঠি, হেঁচাত বৃদ্ধি, শক্তিৰে পৃথিৱী জয় কৰা।
এইটোৱেই হৈছে মেড ইন চাইনাৰ আটাইতকৈ চলন্ত, শক্তিশালী আৰু বন্ধ কৰিব নোৱাৰা ৰূপ।
