বহু গ্ৰাহকৰ একেধৰণৰ অভিজ্ঞতা আছে: ঘৰতে যিমানেই বেছি স্মাৰ্ট ডিভাইচ কিনে সিমানেই বেছি ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু ব্যৱহাৰকাৰীৰ অভিজ্ঞতা বেয়া আৰু বেয়া হৈ পৰে: দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে ভইচ কমাণ্ডৰ প্ৰতি কোনো সঁহাৰি নাপায়, নেটৱৰ্ক আবদ্ধ হৈ থকাৰ সময়ত সকলো লিংক কৰা ডিভাইচ পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত হয়, আৰু পৰিয়ালৰ গোপনীয়তা ডাটা তৃতীয় পক্ষৰ ক্লাউডত আপলোড কৰাৰ প্ৰয়োজন হয়, গতিকে লিক হোৱাৰ আশংকা সদায় থাকে।
২০২৬ চনত স্থানীয় এআই প্ৰযুক্তিৰ পৰিপক্ক ৰূপায়ণৰ লগে লগে বহু বছৰ ধৰি উদ্যোগটোক জুৰুলা কৰি অহা এই বিষৰ বিন্দুবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে সমাধান হ’ব, আৰু অৱশেষত স্মাৰ্ট হোম উদ্যোগে এক প্ৰকৃত বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিব।
স্থানীয় এআই কি?
পূৰ্বতে স্মাৰ্ট হোমসমূহে “ক্লাউড ব্ৰেইন” মডেল ব্যৱহাৰ কৰিছিল: ব্যৱহাৰকাৰীয়ে জাৰি কৰা ভইচ কমাণ্ড আৰু ডিভাইচটোৱে সংগ্ৰহ কৰা হোম ডাটা গণনা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ হাজাৰ হাজাৰ মাইল দূৰৰ ক্লাউড চাৰ্ভাৰত আপলোড কৰিব লাগিছিল, আৰু তাৰ পিছত ফলাফলসমূহ এক্সিকিউশ্যনৰ বাবে ডিভাইচলৈ ঘূৰাই দিয়া হৈছিল।
কেৱল সঁহাৰিৰ গতি লেহেমীয়া হোৱাই নহয়, তথ্য প্ৰেৰণ আৰু সংৰক্ষণ প্ৰক্ৰিয়াত বহুতো সুৰক্ষাজনিত বিপদও আছিল। স্থানীয় এআই ঘৰতে পোনপটীয়াকৈ “স্মাৰ্ট ব্ৰেইন” স্থাপন কৰাৰ সমতুল্য।
সকলো গণনা, স্বীকৃতি, আৰু সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ ঘৰৰ ভিতৰৰ ডিভাইচসমূহত সম্পূৰ্ণ কৰা হয়। ইয়াক ইণ্টাৰনেট সংযোগৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈ সাধাৰণভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ঘৰুৱা পৰিৱেশৰ পৰা তথ্য প্ৰবাহিত নহ’ব, আৰু সঁহাৰিৰ গতিও বহু পৰিমাণে উন্নত কৰা হৈছে।

স্মাৰ্ট অভিজ্ঞতা পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ স্থানীয় AI ত তিনিটা মূল অগ্ৰগতি
প্ৰথমটো হৈছে সঁহাৰিৰ গতিৰ ক্ৰমৰ-অফ-মেগনিটুডৰ উন্নতি। বিগত ক্লাউড মোডত ব্যৱহাৰকাৰীসকলে “লাইট অন কৰক” আদেশ জাৰি কৰাৰ পিছত সঁহাৰি পাবলৈ প্ৰায়ে ২-৩ ছেকেণ্ড অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছিল, আৰু মাজে মাজে চিনাক্তকৰণ বিফলতাও হৈছিল।
কিন্তু স্থানীয় এআইৰে সজ্জিত ডিভাইচসমূহৰ সঁহাৰিৰ গতি ০.১ ছেকেণ্ড পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে। ব্যৱহাৰকাৰীয়ে কথা কোৱাৰ লগে লগে ডিভাইচে আদেশ এক্সিকিউট কৰিব পাৰে, আৰু যদিও নে’টৱৰ্ক সম্পূৰ্ণৰূপে বিচ্ছিন্ন হয়, মূল কাৰ্য্যসমূহৰ ব্যৱহাৰ প্ৰভাৱিত নহ’ব।
দ্বিতীয়টো হ’ল গোপনীয়তা সুৰক্ষা মৌলিকভাৱে নিশ্চিত।
স্থানীয় AI মোডত, সকলো ভয়েচ, ভিডিঅ’, আৰু ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ ডাটা ক্লাউডলৈ আপলোড নকৰাকৈ স্থানীয়ভাৱে প্ৰচেছ কৰা হয়, যিয়ে মৌলিকভাৱে ডাটা লিকেজৰ আশংকা এৰাই চলিব। চিপ স্তৰৰ এনক্ৰিপচন প্ৰযুক্তিৰ সহায়ত হেকাৰে আক্ৰমণ কৰিলেও ঘৰুৱা তথ্য চুৰি নহ’ব।
তৃতীয়টো হ’ল সক্ৰিয় বুদ্ধিমত্তাক সঁচা অৰ্থত উপলব্ধি কৰা।
আগতে স্মাৰ্ট হোমত ব্যৱহাৰকাৰীয়ে লিংকেজৰ নিয়ম আগতীয়াকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰিব লাগিছিল, যিটো ডিভাইচটোক কাম কৰিবলৈ শিকোৱাৰ সমতুল্য আছিল।
কিন্তু স্থানীয় এআইৰে সজ্জিত ডিভাইচসমূহে ব্যৱহাৰকাৰীৰ প্ৰয়োজনীয়তা সক্ৰিয়ভাৱে অনুভৱ কৰিব পাৰে আৰু সেৱা আগবঢ়াব পাৰে: ঘৰলৈ উভতি অহা ব্যৱহাৰকাৰীৰ খোজবোৰ চিনি পায় আৰু উপযুক্ত উষ্ণতাৰ লগত খাপ খুৱাবলৈ এয়াৰ কণ্ডিচনাৰটো স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অন কৰে। যদি কোনো বৃদ্ধ ব্যক্তি পৰি যায়, তেন্তে তেওঁলোকে লগে লগে এলাৰ্ম টিপি পৰিয়ালৰ সদস্যক অৱগত কৰিব। যদি কোনো শিশুক বেলকনি আৰু চকেটৰ দৰে বিপজ্জনক অঞ্চলৰ ওচৰত বুলি স্বীকৃতি দিয়া হয়, তেন্তে যিমান পাৰি সোনকালে এটা সোঁৱৰাই দিয়া হ’ব, সঁচাকৈয়ে “আপুনি বুজি পোৱা” বুদ্ধিমান অভিজ্ঞতা উপলব্ধি কৰা হ’ব।
এই স্থানীয় এআই ডিভাইচসমূহক গণ উৎপাদনত ৰখা হৈছে
বৰ্তমান স্থানীয় এআই এতিয়া আৰু এটা ধাৰণাগত প্ৰযুক্তি নহয়, আৰু ইতিমধ্যে বজাৰত বহুতো পৰিপক্ক বাণিজ্যিক সামগ্ৰী আছে: প্ৰথমতে, স্মাৰ্ট হাব গেটৱে, গোটেই ঘৰৰ এআইৰ “মগজু” হিচাপে, সাধাৰণতে ৬Tতকৈ অধিক কম্পিউটিং শক্তিৰে সজ্জিত আৰু একে সময়তে শ শ স্মাৰ্ট ডিভাইচৰ স্থানীয় সংযোগ সমৰ্থন কৰিব পাৰে। নেটৱাৰ্ক বিচ্ছিন্ন হ’লেও, ই ডিভাইচৰ সাধাৰণ কাৰ্য্যত কোনো প্ৰভাৱ পেলাব নোৱাৰে; দ্বিতীয়তে, AI স্মাৰ্ট দুৱাৰৰ লক, যিবোৰ আৰু নহয় ই সৰল আঙুলিৰ ছাপ আৰু পাছৱৰ্ড চিনাক্তকৰণত সীমাবদ্ধ। ই স্থানীয় এলগৰিদমসমূহৰ সৈতে সজ্জিত যি বাস্তৱ সময়ত অস্বাভাৱিক আনলক আচৰণ চিনাক্ত কৰিব পাৰে, আৰু লক পিক, কাৰিকৰী আনলক আদিৰ সন্মুখীন হ’লে তৎক্ষণাত এলাৰ্ম ট্ৰিগাৰ কৰিব পাৰে; স্মাৰ্ট কেমেৰাও আছে, যিবোৰ সৰল “ৰেকৰ্ডিং সঁজুলি”ৰ পৰা “পৰিয়ালৰ পৰ্যবেক্ষক”লৈ বিকশিত হৈছে। ঘৰুৱা দৃশ্যত বিভিন্ন আচৰণ চিনাক্ত কৰিব পাৰে আৰু প্ৰাকৃতিক ভাষা উদ্ধাৰত সহায় কৰিব পাৰে।
ব্যৱহাৰকাৰীসকলে কেৱল সুধিব লাগিব “কালি মই মোৰ চাবি ক’ত ৰাখিলোঁ?” আৰু সংশ্লিষ্ট ভিডিঅ’ ক্লিপসমূহ পোনপটীয়াকৈ কল আপ কৰিব পাৰি।

স্থানীয় AI ডিভাইচসমূহ ক্ৰয় কৰাৰ সময়ত ফান্দ এৰক গ্ৰাহকে ক্ৰয় কৰাৰ সময়ত সাৱধান হ’ব লাগে যাতে শব্দ গেমৰ দ্বাৰা বোকা নপৰে: কেৱল ক্লাউড এআই সমৰ্থন কৰা সামগ্ৰীক প্ৰকৃত বুদ্ধিমত্তা বুলি গণ্য কৰা নহয়, স্থানীয় কম্পিউটিং শক্তি নথকা সামগ্ৰী কেৱল বিপণনৰ ছলনা, আৰু ইণ্টাৰনেটৰ পৰা সংযোগ বিচ্ছিন্ন হ’লে পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত হোৱা সামগ্ৰী ইতিমধ্যে নাইকিয়া কৰা হৈছে। এটা প্ৰকৃত স্থানীয় AI ডিভাইচে তিনিটা চৰ্ত পূৰণ কৰিব লাগিব: প্ৰথম, ইয়াৰ নিজস্ব NPU/AI কম্পিউটিং শক্তি চিপ থাকিব লাগিব, দ্বিতীয়তে, ইয়াক অফিচিয়েলে স্পষ্টভাৱে মূল কাৰ্য্যৰ বাবে “স্থানীয় প্ৰচেছিং” হিচাপে চিহ্নিত কৰিব লাগিব, আৰু শেষত, ই মূল কাৰ্য্যসমূহ অফলাইন চলোৱা সমৰ্থন কৰিব লাগিব।
বৰ্তমান স্থানীয় এআই প্ৰযুক্তি এতিয়াও বিকাশৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত আছে, সামগ্ৰিক মূল্য বেছি, আৰু পৰিৱেশ তন্ত্ৰ এতিয়াও উন্নতিৰ প্ৰক্ৰিয়াত আছে, কিন্তু কাৰিকৰী দিশটো অতি স্পষ্ট, যিটো স্মাৰ্ট হোম উদ্যোগত কাৰ্যক্ষম মেচিনৰ পৰা স্মাৰ্টফোনলৈকে এক অপ্ৰত্যাৱৰ্তনীয় বিপ্লৱ।
যিসকল ব্যৱহাৰকাৰীক মাত্ৰ ইয়াৰ প্ৰয়োজন তেওঁলোকে প্ৰথমে এটা কেন্দ্ৰীয় গেটৱে বাছি ল’ব পাৰে যিয়ে এটা গোটেই ঘৰৰ স্মাৰ্ট চিষ্টেম নিৰ্মাণ কৰিবলৈ স্থানীয় AI সমৰ্থন কৰে। সীমিত বাজেটৰ গ্ৰাহকে আৰু এবছৰমান অপেক্ষা কৰি চাব পাৰে।
তেতিয়ালৈকে সামগ্ৰীৰ দাম যথেষ্ট হ্ৰাস পাব আৰু পৰিৱেশ তন্ত্ৰ অধিক পৰিপক্ক হৈ উঠিব। ইতিমধ্যে পৰম্পৰাগত স্মাৰ্ট ডিভাইচ ক্ৰয় কৰা ব্যৱহাৰকাৰীসকলে সেইবোৰ সলনি কৰিবলৈ খৰখেদা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। উন্নীতকৰণৰ পৰিকল্পনা কৰাৰ আগতে তেওঁলোকে প্ৰযুক্তিটো অধিক কাৰ্যকৰী হোৱাৰ আগতে প্ৰায় ডেৰ বছৰ অপেক্ষা কৰিব পাৰে।